The girl with nine wigs talks about a striking, fun loving student, overnight her world was reduced to the sterile confines of a hospital. But within these walls Sophie discovered a whole new world of white coats, gossiping nurses, and sexy doctors. Of shared rooms, hair loss and eyebrow pencils.
Outside these walls her nine wigs help her to hide and forget her biggest fear and to understand who she really is, behind the coverup of her wigs.
A blue butterfly bids farewell is the sequel that talks about her search that continued after her life in hospital. The story takes us through Europe, brings us to South America and Asia to, after a big journey, takes us back to what she ran away from in Amsterdam. It’s inspired on Herman Hesse’s Siddhartha.
So what if this is love talks about two woman connected through the same street in Paris …
Column voor Grazia
Een doodgewoon avondje uit
Mooi willen zijn is niet makkelijk. Erger nog, het kost verdomde veel organisatie-skills, inzicht en andere wiskunde. Helaas een studie waar niet aan te ontkomen valt als single vrouw op de vrijdagavond.
Het begint allemaal bij de huid. Sinds de wit – porseleinen – poppen – look ingeruild is voor de zonnige Copacabana – look, zijn mijn organisatieskills noodzakelijk toegenomen. Want een glimmend bruin huidje brengt een berg aan moeilijkheden met zich mee. Om maar wat te noemen; rimpels, uitgezakte huid en witte tieten. Er valt niet te zonnen zonder de nodige tijds- en lichaamsvoorbereidingen. Midden op de dag onder een hete zon kruipen is uit ten boze en bovendien ordinair. Er is daarom geen ontkomen aan een parasol en een wekker, die je op tijd uit de verschroeiende stralen wekt. Maar deze zorgen komen pas na de bikini-waxes, scrub-behandelingen en andere beautyproducten.
Als het eerste bruine laagje erop zit, is het tijd voor de nagels. Manicure en pedicure om de sporen van kookexplosies, afwasresten en poepluiers te verstoppen.Voor goed verzorgde nagels is een hoge dosis geduld en tijd nodig.
A de nagels komt het haar. Dat altijd eigenwijze, eigenzinnige en oh zo slappe haar. Zonder een beetje volume geen kapsel. Zonder kapsel geen zelfvertrouwen. En zonder zelfvertrouwen .....Altijd op zoek naar dat magische spulletje dus. Dat ene spulletje dat wél je haar laat dansen. Na enige hulp van je oude carmenset, je powerfohn en je volumizer is het dan eindelijk tijd voor de verpakking.
De garderobe in dus. Op zoek naar het meest slank makende rokje met het meest sexy bloesje zonder ordinair te zijn, moet dit op een goede dag – lees: zonder hormonale ballast - in twintig minuten lukken. Op een slechte dag, beinvloedt door de chocoladegolf van vóór de menstruatie, de vloedgolf tijdens de menstruatie of de koude golf van na de menstruatie, beweegt een single vrouw zeker veertig minuten tussen de kast en de spiegel.
Opgepoetst en wel spelen helaas ook de weersomstandigheden een significante rol. Voordat je het weet is je twintig-minuten-kapsel óf weg geregend óf weggeblazen en is je pencilskirt ergens verdwenen tussen je riem en je kruis in.
Maar hè hè, je bent aangekomen. Snel een slok champagne om de frustratie die tussen je hart en je keel in is blijven steken weg te spoelen en van de onrust in je tenen rust te maken. Best lastig, op die wiebelende plateauzolen. Op de plateauzolen na, verloopt de avond oké. Geen uitglijdende blunders of uitflappende flaters. Bij vertrek raak je zelfs nog verwikkeld in een kleine rendez-vous.
De tijd tikt door. Opgelucht merk je op dat de zaal langzaam leegstroomt. Met slechts wat uitgelopen oogpotlood opgelopen op de winderige fietstocht hier naar toe en wat uitgezakt haar van het zoveelste wondermiddel wat geen wondermiddel bleek, fiets je naar huis. De vrijdagavond zit er weer op. Morgen is het zaterdag en gaat het feest van start; voeten omhoog, eten op de stoof en een romantische wijvenfilm. Let the weekend begin.
Binnenkort meer columns op deze pagina!
MAYBE ONE DAY?